مسعود فروتن، كارگردان و چهره باسابقه رادیو و تلویزیون، در گفتوگویی با برنامه «پیك صبا» از شبكه رادیویی صبا با اشاره به درگذشت بهروز رضوی، این گوینده پیشكسوت را یكی از صداهای ماندگار و تكرارنشدنی رادیو ایران دانست و گفت: بهروز رضوی تنها یك گوینده نبود، بلكه دانشی عمیق در ادبیات داشت و همین ویژگی او را به استادی واقعی در این حوزه تبدیل كرده بود.
به گزارش روابط عمومی رادیو صبا، مسعود فروتن، كارگردان و چهره باسابقه رادیو و تلویزیون، در گفتوگویی با برنامه «پیك صبا» از شبكه رادیویی صبا با اشاره به درگذشت بهروز رضوی، این گوینده پیشكسوت را یكی از صداهای ماندگار و تكرارنشدنی رادیو ایران دانست و گفت: بهروز رضوی تنها یك گوینده نبود، بلكه دانشی عمیق در ادبیات داشت و همین ویژگی او را به استادی واقعی در این حوزه تبدیل كرده بود.
فروتن در این گفتوگو با تسلیت درگذشت این هنرمند به جامعه رادیویی كشور اظهار كرد: رفتن و نبودن بخشی از رسم زمانه است، اما بیتردید نبودن بهروز رضوی كمبودی بزرگ برای رادیو محسوب میشود. او صدایی داشت كه مشابهش را كمتر میتوان یافت؛ صدایی كه به محض شنیدن، مخاطب تشخیص میداد بهروز رضوی در حال صحبت است.
وی با اشاره به تسلط رضوی بر متون ادبی افزود: هر زمان در خواندن شعر یا معنی واژهای دچار تردید میشدم، با او تماس میگرفتم. رضوی در ادبیات دانشی گسترده داشت؛ از مولانا تا حسین منزوی را بهخوبی میشناخت و میتوانست اشعار را تفسیر كند و معنای دقیق واژهها را توضیح دهد.
این كارگردان پیشكسوت درباره ویژگیهای حرفهای رضوی گفت: بسیاری ممكن است صدای خوبی داشته باشند، اما آنچه رضوی را متمایز میكرد تركیبی از صدا، بیان و دانش بود. او تنها یك گوینده رادیو نبود؛ وقتی صحبت میكرد، مخاطب معنا و مفهوم واژهها و شعر را بهطور كامل درك میكرد و همین باعث میشد شنونده تا پایان برنامه با او همراه بماند.
فروتن با اشاره به برنامههای رضوی در رادیو پیام بیان كرد: او ساعتها برنامه اجرا میكرد و شنونده را با خود همراه نگه میداشت. وقتی صحبت میكرد، مخاطب نمیتوانست به كار دیگری بپردازد و ناچار بود به دقت گوش دهد.
وی درباره جایگاه رضوی در تاریخ رادیو و تلویزیون ایران نیز گفت: در رادیو صداهایی وجود دارند كه تكرار نمیشوند و بهروز رضوی یكی از همان صداها بود. اگر بخواهیم از صداهای خاص و ماندگار رادیو نام ببریم، بیتردید او در میان نخستینها قرار میگیرد.
این هنرمند همچنین با اشاره به تفاوت نسلهای گویندگی در رادیو توضیح داد: داشتن صدای خوب بهتنهایی كافی نیست. صدا باید پرورش یابد، گوینده باید سواد ادبی داشته باشد و شعر و زبان فارسی را درست بشناسد. رضوی چنین ویژگیهایی را در كنار هم داشت و همین مسئله او را متمایز میكرد.
فروتن با تأكید بر اهمیت احترام به مخاطب در كار رسانهای گفت: گوینده باید مردم را دوست داشته باشد و برای آنان كار كند. وقتی گوینده با عشق صحبت كند، این عشق از طریق صدا به مخاطب منتقل میشود و مردم آن را بهخوبی درك میكنند.
وی در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به نقش رادیو در زندگی نسلهای گذشته اظهار كرد: ما با رادیو رشد كردیم؛ با رادیو با هنر و دنیا آشنا شدیم. هنوز هم صداها و برنامههای ماندگار آن سالها در ذهن ما باقی مانده است.
فروتن در پایان درباره ماندگاری صدای بهروز رضوی گفت: همانطور كه شاعر میگوید «تنها صداست كه میماند». صدای رضوی نیز ماندگار است؛ چه در برنامههای ضبطشده و چه در خاطراتی كه از او در ذهن مخاطبان باقی مانده است. به همین دلیل میتوان گفت بهروز رضوی با صدایش همچنان در میان ما حضور دارد.
